O co chodzi w święcie Sukkot można przeczytać na przykład w Wikipedii. Gwoli wyjaśnienia dodam, że ów kawał wiechcia w tle to tzw. lulaw czyli splecione gałązki palmy, mirtu i wierzby. A to żółte w lewym dolnym rogu to etrog czyli cytron. Jedno i drugie ma znaczenie rytualne, ale nigdy specjalnie nie wnikałam jakie.

Podczas procesu produkcji plakatu pogardzono szczegółami, bo tam gości Wiadomo Kto, a to takie nieświąteczne.

Tymczasem poniżej logo mojego autorstwa, które podobno kojarzy się z szeroko pojęta anarchią i undergroundem. I słusznie. Dobrze, że w ogóle się z czymś kojarzy. A dla tych co im się z niczym nie kojarzy albo (jak w tym dowcipie) kojarzy się z jednym, krótkie wyjaśnienie.

Uważny obserwator zobaczy w lewym dolnym rogu okręgu literę k jak kobieta, na przykład. Podejrzliwy obserwator zobaczy także literę א (alef) jak kobieta, na przykład po hebrajsku אישה (isza). Pytania w rodzaju: w jaki sposób „a” zamienia się w „i” i dlaczego to się czyta od lewej do prawej, proszę kierować do Googla.

Mnie kiedyś wydawało się, że hebrajski to wspaniały język dla leworęcznych, ale potem okazało się, że także do języka można mieć dwie lewe ręce. Niemniej jednak udało mi się zorientować w tej materii na tyle, że zdobyta wiedza pozwala mi na niezbyt skomplikowane nawiązania, odniesienia i takie tam.

ps. Wiem, znowu straszna czcionka, ale zamierzam się dokształcić. Już nawet zebrałam skromną bibliografię.

Ztvör numer jeden to kot elektryczny. Nie mylić z kocem. Jest półprzewodnikiem. Aby złagodzić skutki życia w stanie ciągłego napięcia przed przepięciem w kontakcie z kontaktem, wypuszcza bańki mydlane. Czarne.

Ztvör numer dwa to wynik krzyżówki pszczoły miodnej z odsysaczem pokarmu.

Ztvör numer trzy powstał wskutek skażenia mórz tropikalnych szwajcarską czekoladą.




Ztvör numer cztery to smok wawelski z okolic Nowego Targu notorycznie zdradzany przez partnerkę.

A to motyl.

Koniec końców opierając się na kolorach i układzie szablonu Science Of Shopping udało mi się pozbyć mrocznych akcentów i zrobić całkiem sympatyczną rzecz.

Mam nadzieję, że przy okazji chociaż trochę przyczyniłam się do wzrostu popularności chust, które są ładne, modne i wygodne, i nie mają kółek, którymi można atakować przechodniów (ale to zupełnie inna historia…)

Kto nadal nie wie, o co chodzi z tymi chustami, powinien koniecznie zajrzeć do Klubu Kangura, a kto chce nabyć chustę bądź inne nosidło drogą kupna, a nie wie gdzie to uczynić, winien kliknąć na Chusty w Polsce. (Uwaga! potrafi wciągnąć nawet osoby bezdzietne!)

Od jakiegoś czasu mam ochotę narysować coś w duchu ekologicznym, ale póki co pomysłów brak. Może najbliższa wycieczka mnie natchnie, bo jak wiadomo, nic się tak dobrze nie komponuje z górskim krajobrazem jak śmieci. Chociaż mam nadzieję, że oszczędzę sobie widoków właściwych Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. O, niełatwo jest wymazać z pamięci obraz, bodaj setki, częściowo spalonych (a częściowo nie) dziecięcych pieluch, malowniczo rozwleczonych pośród skał wapiennych. Trudno powiedzieć, czy komuś brakowało wyobraźni, czy wprost przeciwnie.

Oprócz nieprzyjaznych środowisku nawyków rodaków frustruje mnie również fakt, że mój poprzedni blog jest nadal częściej odwiedzany, niż ten. Widać, lata pracy nie poszły na marne. Co prawda, już nie jestem taka fajna jak kiedyś i czasu mam też jakby mniej, ale ten tego… bardzo się staram!

Przyciski poniżej narysowane zostały sobie a muzom, za to ikon przybędzie, o ile Twórca skończy pracę nad Programem.

Od dłuższego czasu korciło mnie, żeby zrobić coś w klimacie Miasto Masa Maszyna. Okazja wydała się idealna, szczególnie, że w radiu ostatnio cały czas leci jakaś podejrzana elektronika. Jak powszechnie wiadomo, wszystkie dziewczynki lubią kwiatki, najlepiej w skali makro. (Kto nie wierzy, niech zajrzy do dowolnego dziewczęcego profilu na portalu fotograficznym).

Ja nie fotografuję, ale rośliny, a jakże inaczej, są bliskie mojemu sercu. Zatem przedstawiam krzyżówkę flory z fabryką, pod roboczym tytułem „Kwiaty polskie”.

Nowa wersja strony to przede wszystkim składnica różnych, mniej lub bardziej poważnych, produkcji graficznych. W działach Plakaty, Pocztówki, Rysunki i Strony można sobie obejrzeć, co robiłam, kiedy mnie nie było. W planach jest też blog.

W komentarzach można mi powiedzieć coś miłego albo nie. Do czego gorąco zachęcam. Niech byt będzie z Wami!